Wprowadzenie do hodowli mrówek
Każda kolonia mrówek potrzebuje odrobiny troski ze strony swojego opiekuna. Udany hodowca dba o swoją kolonię i regularnie zapewnia jej wodę oraz pożywienie. Upewnia się również, że gniazdo lub arena są czyste i wolne od pasożytów.
Czym karmić mrówki?
Mrówki, jak większość stworzeń na Ziemi, do przeżycia potrzebują wody i pożywienia. Prawie wszystkie gatunki mrówek są wszystkożerne, co oznacza, że jedzą większość tego, co jest strawne. (1) Składniki odżywcze czerpią zarówno ze świata roślin, jak i z innych owadów czy zwierząt. Są też ekspertami w wykorzystywaniu otoczenia, by wykarmić siebie i pozostałych członków kolonii.
Białko
Kolonie mrówek poświęcają dużo czasu na zdobywanie owadów i innych rzeczy, które uważają za bogate w białko. Białko stanowi fundament kolonii, zaspokajając podstawową potrzebę wzrostu i ekspansji. Jest ono podawane larwom i królowym. Robotnice karmią larwy przeżutymi kawałkami pokarmu, dostarczając im wszystkiego, czego potrzebują, by wyrosnąć na dorosłe osobniki. Same robotnice nie potrafią trawić stałego pokarmu – jedynie w formie płynnej. Mimo że posiadają żuwaczki zdolne do rozdrabniania ofiar, nie mogą ich połknąć z powodu filtra w otworze gębowym. Stały pokarm jest zbyt duży, by przez niego przejść. Dorosłe mrówki nie potrzebują białka w taki sam sposób jak larwy. Królowa z kolei potrzebuje stałych dostaw, aby móc składać jaja. Jest to praca wymagająca ogromnych zasobów, potrzebne są do niej zarówno białka, jak i węglowodany.
Typowa kolonia mrówek leśnych (Formica polyctena) może w ciągu roku spożyć 6 milionów owadów, czyli około 28 litrów. To dowód na to, jak ciężkie życie wiodą inne owady, mając za sąsiadów mrówki. Ich łupem pada wszystko, co uda im się zabić i zjeść – zarówno żywe, jak i martwe.
Węglowodany/Cukier
Dorosłe mrówki już nie rosną, więc nie potrzebują białka tak bardzo jak larwy czy królowe. Ponieważ jednak robotnice pracują w dzień i w nocy, potrzebują energii: węglowodanów. Im łatwiej je przyswoić, tym lepiej.
Mrówki uwielbiają cukier i prawie zawsze wybiorą go, gdy będą musiały uzupełnić swoje zapasy. Cukier można podawać w różnej formie, ale postać płynna jest bez wątpienia najlepsza. Przykładami mogą być syrop, miód lub po prostu woda zagotowana z cukrem. Wodę z cukrem przygotowuje się łatwo, mieszając oba składniki w równych proporcjach. Proporcje cukru można zmieniać, aby uzyskać różną gęstość płynu. Należy jednak uważać: im więcej cukru, tym większe ryzyko, że mrówki utkną w nim i zginą.
Istnieje kilka sposobów podawania płynnego cukru. Na przykład łatwym sposobem jest napełnienie nim probówki i zatkanie jej kawałkiem waty. W ten sposób mrówki mogą pobierać płyn z waty, nie ryzykując utonięcia. Innym sposobem jest umieszczenie wody z cukrem w jakiegoś rodzaju kapsułce i włożenie jej na arenę, po której mrówki polują (jeśli ją masz). Jeśli karmisz mrówki lepkim płynem, kawałek folii aluminiowej może posłużyć jako miseczka.
Jeśli chcesz urozmaicić dietę mrówek, spróbuj podać im różne owoce. Zawierają one naturalny cukier, który niektóre gatunki mogą preferować.
Mrówki potrzebują wody
Podobnie jak my, mrówki potrzebują wody, aby przeżyć. Większość kolonii przetrwa pewien czas bez jedzenia, ale brak wody jest zabójczy. Dzika kolonia mrówek czerpie wodę z wilgotnego podłoża, po którym chodzi. Mrówki tropikalne, żyjące na drzewach, zbierają wodę z porannej rosy na liściach. Ponieważ woda jest niezbędna do życia mrówek, musisz zapewnić im dobre i stałe jej źródło.
Zazwyczaj mrówki mogą „pić” ze ścianek gniazda, na których osadza się wilgoć. To jeden z powodów, dla których gniazda z betonu komórkowego (Ytong) są tak popularne wśród hodowców mrówek – chłoną one wodę i rozprowadzają ją po całym gnieździe.
Poza nawilżonym gniazdem zawsze warto zapewnić dodatkowe zewnętrzne źródło wody. Łatwo to zrobić, napełniając wodą probówkę i zatykając ją na końcu watą. Dlaczego nie połączyć tego z potrzebami energetycznymi i zamiast wody nie podać wody z cukrem?
